Μετάβαση στο περιεχόμενοΓίνε Premium · 1,90 €/μήνα
Γλώσσα :
Η Pocabase μου

Συλλεκτικά

Φτιάχνοντας συλλογή K-pop με περιορισμένο budget

Από την ομάδα του pocabase · · 4 λεπτά ανάγνωσης

IVE — I’VE MINE
IVE — I’VE MINE

Η τιμή ενός άλμπουμ K-pop είναι γνωστή πριν παραγγείλεις: περίπου είκοσι ευρώ, τυπωμένα στην αγγελία. Σχεδόν ποτέ εκεί δεν σχίζεται το budget ενός συλλέκτη. Σχίζεται στη δεύτερη έκδοση που αγοράστηκε τρεις εβδομάδες αργότερα, στο κουτί που άνοιξε για μία κάρτα, στο τρίτο δέμα του μήνα που πληρώθηκε σαν να ήταν το μοναδικό. Καμία από αυτές τις αγορές δεν αποφασίστηκε ποτέ. Το επιχείρημα χωράει σε μία γραμμή: το να ορίσεις ένα πλαίσιο πριν αγοράσεις κοστίζει λιγότερο από το να κυνηγάς ευκαιρίες.

Πού πάνε πραγματικά τα χρήματα

Το budget μιας συλλογής δεν ξοδεύεται ποτέ με μία κίνηση. Ξοδεύεται με μικροπροσθήκες, καθεμία υπερασπίσιμη μόνη της και καμία υπερασπίσιμη όλες μαζί. Κανείς δεν αποφασίζει να αγοράσει τέσσερις εκδόσεις του ίδιου άλμπουμ. Αγοράζεις μία, μετά μια δεύτερη επειδή φαίνεται καλύτερη, μετά μια τρίτη επειδή έχει την κάρτα που λείπει. Το συνολικό ποσό δεν τέθηκε ποτέ σε απόφαση.

Ο κατάλογος είναι φτιαγμένος γι' αυτό. Περιλαμβάνει 4.621 δημοσιευμένα άλμπουμ για 11.507 διακριτές εκδόσεις, οπότε σε κάθε κυκλοφορία το ερώτημα δεν είναι αν θα αγοράσεις, αλλά ποιο από τρία σχεδόν πανομοιότυπα αντικείμενα. Μια επιλογή που τίθεται έτσι καταλήγει σε τρία αντικείμενα πολύ πιο συχνά απ' όσο θα έπρεπε.

Η συνέπεια πηγαίνει αντίθετα από τη διαίσθηση. Ο συλλέκτης που ξοδεύει περισσότερο δεν αγοράζει τα πιο ακριβά άλμπουμ. Απλώς δεν αποφάσισε ποτέ τι συλλέγει. Ένα πλαίσιο, όσο αυθαίρετο κι αν είναι, ένα γκρουπ, ένας τύπος αντικειμένου, μία έκδοση ανά κυκλοφορία, καταργεί το ερώτημα σε κάθε κυκλοφορία και μαζί και τα έξοδα που προκαλεί το ερώτημα αυτό.

Μία έκδοση ανά κυκλοφορία, αποφασισμένη πριν τα preorder

Η πρώτη εξοικονόμηση είναι και η πιο απλή: αποφάσισε πόσες εκδόσεις θέλεις πριν δημοσιευτούν τα επίσημα οπτικά. Μόλις βγουν οι φωτογραφίες, η σύγκριση δεν κλείνει ποτέ. Κάθε έκδοση έχει το δικό της photobook, τη δική της παλέτα, το δικό της σετ καρτών, και καμία δεν είναι αντικειμενικά καλύτερη. Η απόφαση πρέπει λοιπόν να παρθεί νωρίτερα, με ένα κριτήριο που δεν οφείλει τίποτα στις εικόνες.

Το μέγεθος του προβλήματος φαίνεται στον κατάλογο: κοντά στις τρεις εκδόσεις ανά κυκλοφορία κατά μέσο όρο, και το πιο κατακερματισμένο άλμπουμ έχει μόνο του 33. Ένας συλλέκτης που παίρνει τα πάντα σε μια τέτοια κυκλοφορία ξοδεύει με μία παραγγελία όσα θα κόστιζε μια ολόκληρη σεζόν συνειδητών αγορών.

Βασικά συμπεράσματα

  • Επίλεξε με βάση το περιεχόμενο: photobook, format, ανακοινωμένα εσώκλειστα, όχι με βάση το χρώμα της θήκης.
  • Όρισε τον αριθμό πριν βγουν τα οπτικά· μετά η σύγκριση δεν λύνεται ποτέ.
  • Αντιμετώπισε μια έξτρα έκδοση ως νέα αγορά, όχι ως συμπλήρωμα της πρώτης.
ENHYPEN — ROMANCE : UNTOLD — ENGENE
  • ENHYPEN — ROMANCE : UNTOLD — ENGENE
  • ENHYPEN — ROMANCE : UNTOLD — ENGENE
  • ENHYPEN — ROMANCE : UNTOLD — ENGENE
  • ENHYPEN — ROMANCE : UNTOLD — ENGENE
ENHYPEN — ROMANCE : UNTOLD

Η κάρτα μόνη της κοστίζει λιγότερο από το ανοιγμένο κουτί

Το να ανοίγεις άλμπουμ κυνηγώντας μία συγκεκριμένη κάρτα είναι η πιο ακριβή συνήθεια του χόμπι και η λιγότερο ορατή. Με 3,3 κάρτες ανά έκδοση κατά μέσο όρο, μοιρασμένες σε ολόκληρο το γκρουπ, οι πιθανότητες να τραβήξεις το μέλος που ακολουθείς μένουν χαμηλές. Το δεύτερο κουτί κοστίζει όσο ένα άλμπουμ. Το ίδιο και το τρίτο.

Και το ανοιγμένο άλμπουμ δεν σου επιστρέφεται. Μόλις σπάσει η σφραγίδα, πουλιέται ως μεταχειρισμένο αντικείμενο, πολύ κάτω από όσο κόστισε, ενώ η κάρτα που ήθελες εξακολουθεί να λείπει. Το πραγματικό κόστος της άσκησης δεν είναι η τιμή των κουτιών: είναι η τιμή αυτή μείον ό,τι απομένει από αυτά.

Το να αγοράσεις την κάρτα μόνη της από άλλον συλλέκτη αντιστρέφει όλο τον υπολογισμό. Η τιμή είναι γνωστή πριν πληρώσεις, η κάρτα είναι αυτή που ήθελες, και τα χρήματα που δεν ξόδεψες σε τρία κουτιά είναι ακόμη εκεί για την επόμενη κυκλοφορία. Είναι η απόφαση που εξοικονομεί τα περισσότερα και συνήθως η τελευταία που παίρνουν οι άνθρωποι.

Ένα δέμα, ένας πωλητής, και το POB ως κριτήριο ισοπαλίας

Η αποστολή είναι το πιο αθόρυβο έξοδο, γιατί έρχεται κατά κομμάτια. Ένα δέμα με ένα άλμπουμ κοστίζει σχεδόν όσο ένα δέμα με τρία: η τιμή πληρώνει τη συσκευασία, τον χειρισμό και τις τελωνειακές διατυπώσεις, όχι το βάρος που περιέχει. Τρεις παραγγελίες σε τρεις διαφορετικές μέρες πληρώνουν τρεις φορές ό,τι θα μπορούσε να πληρωθεί μία.

Η ομαδοποίηση σημαίνει αναμονή, και η αναμονή σημαίνει να ξέρεις τι περιμένεις. Αυτός είναι ο ισχυρότερος πρακτικός λόγος για να κρατάς μια λίστα. Χωρίς λίστα, παραγγέλνεις αντικείμενο προς αντικείμενο, όπως έρχεται κάθε παρόρμηση. Με λίστα, παραγγέλνεις μία φορά ανά περίοδο, από έναν πωλητή, με ένα τιμολόγιο και έναν αριθμό παρακολούθησης να παρακολουθείς.

Εδώ ανήκει το POB, και μόνο εδώ. Ένα όφελος που προσφέρει ένας πωλητής είναι ένας χρήσιμος τρόπος να ξεχωρίσεις δύο πωλητές που αναγράφουν το ίδιο άλμπουμ στην ίδια τιμή. Δεν είναι λόγος για να προσθέσεις παραγγελία. Ένα POB που προκαλεί μια απρογραμμάτιστη αγορά κοστίζει όσο ένα άλμπουμ· ένα POB που λύνει μια ισοπαλία ανάμεσα σε ισοδύναμες παραγγελίες δεν κοστίζει τίποτα.

Stray Kids
  • Stray Kids — THIS & THAT
  • Stray Kids — DOMINATE JAPAN
  • Stray Kids — DO IT
  • Stray Kids — KARMA
Stray Kids

Τι κρατάς, τι μεταπουλάς

Μια συλλογή που δεν ταξινομείται ποτέ αρχίζει να κοστίζει χώρο, μετά χρήματα: κουτιά αποθήκευσης, θήκες, διπλότυπα ξεχασμένα στον πάτο ενός χαρτονένιου κουτιού. Η ταξινόμηση δεν είναι παραίτηση. Είναι το να αποφασίζεις για δεύτερη φορά, με πληροφορίες που δεν είχες όταν αγόρασες.

Ο κανόνας που αντέχει στον χρόνο είναι η χρήση. Ό,τι κοιτάς, δείχνεις ή αρχειοθετείς μένει. Ό,τι κάθεται σφραγισμένο στο χαρτοκιβώτιο αποστολής από την παράδοση δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ και δεν θα γίνει χρήσιμο την επόμενη σεζόν. Η πώληση νωρίς διατηρεί την κατάσταση, και η κατάσταση κουβαλά το μεγαλύτερο μέρος της αξίας· η πώληση αργά δεν διατηρεί τίποτα από τα δύο.

Βασικά συμπεράσματα

  • Κράτα: την έκδοση που διάλεξες στην κυκλοφορία, τις κάρτες των μελών που ακολουθείς, τα αντικείμενα που πραγματικά κοιτάς.
  • Πούλα νωρίς: διπλότυπα, εκδόσεις που αγοράστηκαν για μία κάρτα, ανοιγμένα άλμπουμ των οποίων το περιεχόμενο είναι ήδη αρχειοθετημένο.
  • Επανεπένδυσε: τα χρήματα μιας πώλησης πληρώνουν την κάρτα που κυνηγούσες, όχι μια τέταρτη έκδοση.

Στο pocabase

Διάβασε στη συνέχεια