Koleksiyon
Poca binder'ını düzenlemek: hangi mantığı seçmeli
pocabase ekibinden · · 3 dk okuma
Bir poca (photocard) koleksiyonunu tek bir sleeve'e sığdığı sürece düzenli tutmak kolaydır. Birkaç düzine kartı aşınca düzen sorusu gerçek olur: belirli bir kartı bulmak, neyin eksik olduğunu görmek, bir takas hazırlamak. Ekipman önemlidir, ama binder'ın (sleeve'li klasör) bir yıl sonra hâlâ okunabilir olup olmayacağına karar veren düzenleme mantığıdır. Herkes için geçerli bir sistem yok, yalnızca belirli bir koleksiyon tarzına uyan sistemler var. İşte başlıca mantıklar, her birinin sunduğu şey ve baştan başlamadan birinden diğerine nasıl geçileceği.
Ekipmandan önce mantık
Her zamanki refleks bir binder alıp kartları çektiğin sırayla doldurmaktır. Bu birkaç hafta işe yarar; sonra iki kartın arasına girmesi gereken bir kart çıkar ve ondan sonraki her şey yer değiştirmek zorunda kalır. Önce, kabaca da olsa, bir mantığa karar vermek seni bu tekrarlanan yeniden dizmelerden kurtarır.
Doğru soru "bunu nasıl saklarım" değil, "bir şeyi nasıl ararım" sorusudur. Üyeler üzerinden düşünen biri tarihe göre dizilmiş bir binder'da hiçbir şey bulamaz; era üzerinden düşünen biri de üye bazlı bir düzende zorlanır. Düzenleme, biri ne topladığını sorduğunda koleksiyonundan bahsetme biçimini izlemelidir.
Gruba göre, sonra era'ya göre
En yaygın sistem budur ve nedeni de var: debut'e kadar giden comeback zaman çizelgesini izler. Her era bir blok oluşturur; title track'ten repackage'a, albüm kartlarıyla, POB'larıyla ve özel baskılarıyla. Konseptlerin nasıl evrildiğini bir bakışta görürsün ve yeni bir albüm sonuna bir blok eklenerek halledilir.
Sınırı belirli bir kişiyi ararken ortaya çıkar: tek bir üyenin tüm kartlarını toplamak için her era'yı karıştırman gerekir. Çok gruplu bir koleksiyonda ayrıca grupların sırasını seçmeye zorlar; bu, yeni bir grup koleksiyona katılıp hiçbir yere sığmadığı güne kadar önemsiz görünür.
Üyeye göre
Üyeye göre dizmek, önce bias'larını ve belki bir bias wrecker'ı takip eden koleksiyoncular için doğal bir seçimdir. Her üyenin bir bölümü olur, çoğunlukla içi era'ya göre dizilmiştir ve bütün, grubun değil bireyin hikâyesini anlatır. Bir WTT (want to trade) paylaşımına cevap vermek için de en pratik olanıdır: her kişiden elinde ne olduğunu hemen bilirsin.
Dezavantajı, hiçbir bölüme ait olmayan OT (tüm grup) ya da unit kartlarındadır. Kendilerine ait bir yer gerekir, yoksa dağılıp giderler. Bu sistem ayrıca her bölümde boşluk bırakmayı gerektirir, çünkü tek bir çıkışın kartları binder'ın birkaç yerine yayılır.
Albüme ya da kart türüne göre
Bazı koleksiyoncular kartları kişiye ya da tarihe göre değil, geldikleri yere göre gruplamayı tercih eder. Bu mantık, koleksiyon birçok farklı kaynağı karıştırır karıştırmaz işe yarar, çünkü bir kartın değeri ve nadirliği çoğu zaman kaynağına bağlıdır.
Akılda kalacaklar
- Albüm kartları: koleksiyonun kalbi; tanımlaması kolay ve versiyon versiyon tamamlamak kolay.
- POB kartları: satıcıya ve çıkışa göre dizilir; bir satıcıdan diğerine çoğunlukla birbirine benzedikleri için ayrı tutulmaları işe yarar.
- Lucky draw: bir satıcıda ya da etkinlikte çekilen ve daha nadir olan kartlar; ayrı ve açıkça etiketlenmiş bir yeri hak eder.
- Fansign, pop-up, season's greetings ya da MD (resmi merch) kartları: geri kalanı bulanıklaştırmasınlar diye bir "albüm dışı" bölümde grupla.
Her şeyi bozmadan sistem değiştirmek
Bazen bir mantık çalışmayı bırakır: koleksiyon büyümüştür, yeni bir grup katılmıştır, toplama tarzın değişmiştir. Her şeyi bir anda yeniden dizmek için binder'ı boşaltmak nadiren iyi bir fikirdir. Kartlara zarar verme ya da kaybetme riski gerçektir ve iş çoğunlukla yarıda kalır, iki sistem birbirine karışmış hâlde.
Bloklar hâlinde geçmek daha iyidir: seferinde bir grup, bir era ya da bir üye, her bloğu bitirmeden diğerine geçmeden. Yeni kartlar doğrudan yeni sisteme girer. Birkaç hafta içinde eski düzen kendiliğinden boşalır; ne tam bir gün kaybedersin ne de hiçbir şeyin bulunamadığı bir dönem yaşarsın.
Listeyi güncel tutmak
Hangi sistemi seçersen seç, yazılı bir liste en iyi yoldaş olmaya devam eder. Binder'ı çıkarmadan neye sahip olduğunu kontrol etmeni, bir WTT'ye her yerden cevap vermeni ve bir WTB (want to buy) öncesinde kopyaları fark etmeni sağlar. Karmaşık olması gerekmez: kart başına bir satır, grup, era, üye ve kaynakla birlikte, fazlasıyla yeterlidir.
Bir listeyi zaman içinde canlı tutan kural basittir: bir kart girdiği ya da çıktığı anda güncelle, asla "sonra" değil. Üç teslimat geride kalmış bir liste artık güven vermez ve artık güvenmediğin bir liste kontrol edilmeyi bırakır. Kısa ve doğru bir liste, ayrıntılı ama yanlış bir envanterden iyidir.
