Γιατί μια photocard αξίζει περισσότερο από το άλμπουμ

Περισσότερες εκδόσεις σημαίνουν περισσότερες κάρτες να βρεθούν

Το ίδιο άλμπουμ σπάνια κυκλοφορεί ως ένα αντικείμενο. Ο κατάλογος περιλαμβάνει 4.621 δημοσιευμένα άλμπουμ για 11.507 διακριτές εκδόσεις, κοντά στις τρεις εκδόσεις ανά κυκλοφορία κατά μέσο όρο. Κάθε έκδοση φέρνει το δικό της σετ καρτών. Το τρέχον ρεκόρ του καταλόγου είναι το PUREFLOW pt.1 των LE SSERAFIM, με 33 εκδόσεις καταχωρισμένες για ένα άλμπουμ.

Ο πολλαπλασιασμός των εκδόσεων πολλαπλασιάζει μηχανικά το σετ που πρέπει να συμπληρωθεί. Με 3,3 κάρτες ανά έκδοση κατά μέσο όρο και ένα γκρουπ επτά μελών, μια πλήρης σειρά χρειάζεται γρήγορα αρκετές δεκάδες κομμάτια, μερικά από τα οποία εμφανίστηκαν μόνο σε μια έκδοση που πουλήθηκε σε μία αγορά. Ένας συλλέκτης που κυνηγά την πληρότητα δεν παίζει πια ενάντια στις πιθανότητες ενός κουτιού, αλλά ενάντια στις πιθανότητες δέκα.

Μια κάρτα δεν είναι λοιπόν ποτέ σπάνια στο αφηρημένο. Είναι σπάνια σε σχέση με τον αριθμό των ανθρώπων που την ψάχνουν και τον αριθμό των αντιτύπων που τυπώθηκαν για την έκδοση που την περιείχε. Μια έκδοση μικρού τιράζ, δεμένη με μία πλατφόρμα ή ένα κατάστημα, παράγει κάρτες που η μεταχειρισμένη αγορά δεν θα ξαναδεί ποτέ σε ποσότητα.

• 
• 

Η κατάσταση μετράει όσο και η κάρτα

Στη μεταχειρισμένη αγορά, δύο αντίτυπα της ίδιας κάρτας δεν πωλούνται στην ίδια τιμή. Οι αγοραστές κοιτάζουν γωνίες, επιφάνεια, εκτύπωση της πίσω όψης και σημάδια χειρισμού πριν κοιτάξουν την πρόσοψη. Ένα αντίτυπο σε άριστη κατάσταση και ένα με χτυπήματα διακινούνται ως δύο διαφορετικά αντικείμενα, κάποτε με συντελεστή τρία ανάμεσά τους.

Η προσδοκία αυτή εξηγεί μεγάλο μέρος της οικονομίας της μεταπώλησης. Ένας πωλητής που προστατεύει τις κάρτες από τη στιγμή που ανοίγει το κουτί διατηρεί την αξία που έχει ήδη πληρωθεί· ένας πωλητής που τις στοιβάζει σε ένα συρτάρι τη χάνει μέσα σε μήνες χωρίς να το καταλάβει ποτέ. Η διαφορά δεν είναι τύχη. Είναι μια ρουτίνα αποθήκευσης που αποφασίζεται την πρώτη μέρα.

Τι λέει πραγματικά μια τιμή μεταπώλησης

Μια τιμή μεταπώλησης δεν είναι επίσημη βαθμολογία. Είναι το σημείο συνάντησης ανάμεσα σε έναν πωλητή που ξέρει πόσο σπάνια είναι η κάρτα και έναν αγοραστή που βιάζεται να ολοκληρώσει ένα σετ. Ανεβαίνει τις εβδομάδες μετά από μια κυκλοφορία, όταν η ζήτηση κορυφώνεται και κυκλοφορούν λίγα αντίτυπα, και μετά σταθεροποιείται χαμηλότερα όταν οι ανταλλαγές έχουν ανακατανείμει το απόθεμα.

Μία εξαίρεση αντιστέκεται σε αυτή την πτώση: οι κάρτες που δεν μπορούν πια να αποκτηθούν με άλλον τρόπο. Μια κάρτα αποκλειστική σε ένα κλειστό POB, σε ένα παρελθόν event ή σε μια εξαντλημένη έκδοση φεύγει οριστικά από το κύκλωμα παραγωγής. Από εκεί και πέρα η τιμή της εξαρτάται μόνο από το πόσα αντίτυπα κυκλοφορούν και πόσοι άνθρωποι την ψάχνουν ακόμη.

Η ανάγνωση αυτή αλλάζει τον τρόπο που κρίνεις μια αγγελία. Μια υψηλή τιμή σε μια κάρτα που περιλαμβάνεται ακόμη σε διαθέσιμη έκδοση δείχνει κυρίως έναν αισιόδοξο πωλητή. Η ίδια τιμή σε μια κάρτα που δεν παράγεται πια περιγράφει πραγματική κατάσταση της αγοράς.

• 
• 
• 
• 

Τι αλλάζει όταν αγοράζεις

Το πρακτικό συμπέρασμα είναι απλό: η κάρτα είναι το ευμετάβλητο μέρος της αγοράς, το άλμπουμ είναι το σταθερό. Το να αγοράσεις μια έκδοση για το photobook, το concept ή την αφίσα της σημαίνει ότι αγοράζεις ένα αντικείμενο με γνωστή εκ των προτέρων αξία χρήσης. Το να αγοράσεις μια έκδοση ελπίζοντας σε μία συγκεκριμένη κάρτα σημαίνει ότι αγοράζεις ένα λαχείο στην τιμή ενός άλμπουμ.

Και τα δύο είναι θεμιτά, αρκεί να ξέρεις ποιο από τα δύο κάνεις. Ένας συλλέκτης που κυνηγά μία κάρτα βγαίνει σχεδόν πάντα κερδισμένος αγοράζοντάς την απευθείας από άλλον συλλέκτη αντί να ανοίξει πέντε κουτιά. Ένας αγοραστής που αγαπά το πλήρες αντικείμενο δεν έχει λόγο να πληρώσει το πριμ για μια σπανιότητα που δεν αναζητούσε.

Στο pocabase

• 
  ATEEZ — GOLDEN HOUR : Part.5
• 
  BLACKPINK — Ruby
• 
  TWICE — STRATEGY
• 
  SEVENTEEN