Koleksiyon
Bir photocard neden albümden daha değerli
pocabase ekibinden · · 3 dk okuma
Bir K-pop albümü yaklaşık yirmi euro tutar ve rastgele çekilmiş tek bir kart içerir. İkinci el pazarda bu kart bazen bütün kutudan daha pahalıya satılır. Bu bir pazar anomalisi değil. Üç şeyin mekanik sonucu: rastgele ek, satıştaki versiyon sayısı ve kartın ulaştığı durum. İşte bu üçünün nasıl toplandığı ve satın alırken neyi değiştirdikleri.
Rastgele ekler kıtlık üretir
Bir photocard'ı asla alıcı seçmez. Paketleme sırasında, baskının tamamıyla paylaşılan bir setten rastgele kutuya konur. Burada kayıtlı versiyonların %74 kadarı en az bir rastgele ek olduğunu belirtir. Başka bir deyişle, katalogun neredeyse tamamı kimsenin kontrol etmediği içerik satıyor: ne mağaza, ne müşteri.
Sonuç anında ortaya çıkar. Belirli bir üyeyi takip eden bir hayranın o üyenin kartını elde etmenin, körlemesine tekrar tekrar satın almak ya da başka bir koleksiyoncudan geçmek dışında yolu yoktur. Talep setin bir kısmında toplanırken arz eşit dağılmış kalır. Bu şekilde bir dengesizlik kendiliğinden düzelmez; bedeli ödenir.
Bu yüzden bir kartın fiyatının üretim maliyetiyle pek ilgisi yoktur. Sekiz santime beş santimlik basılı bir karton parçası birkaç sente mal olur. Sonradan ödenen şey onu çekememe olasılığıdır ve bu olasılığı albümün etiket fiyatı değil setin büyüklüğü belirler.
Daha çok versiyon, bulunacak daha çok kart demek
Aynı albüm nadiren tek nesne olarak çıkar. Katalog, 11.507 farklı versiyon için 4.621 yayımlanmış albüm içerir; çıkış başına ortalama üçe yakın baskı. Her versiyon kendi kart setini getirir. Katalogdaki mevcut rekor, LE SSERAFIM sanatçısının PUREFLOW pt.1 albümüdür; tek albüm için 33 versiyon listelenmiş.
Versiyonları çoğaltmak, tamamlanacak seti mekanik olarak çoğaltır. Versiyon başına ortalama 3,3 kart ve yedi üyeli bir grupla, tam bir seri hızla birkaç düzine parça gerektirir; bunların bazıları yalnızca tek bir pazarda satılan bir baskıda çıkmıştır. Tamamlamanın peşindeki bir koleksiyoncu artık tek bir kutunun olasılığına karşı değil, on kutunun olasılığına karşı oynar.
Yani bir kart soyut olarak asla nadir değildir. Onu arayanların sayısına ve taşıyan baskı için basılan kopya sayısına göre nadirdir. Bir platforma ya da bir mağazaya bağlı küçük baskılı bir baskı, ikinci el pazarın bir daha asla bol miktarda görmeyeceği kartlar üretir.
Durum da kart kadar önemli
İkinci el pazarda, aynı kartın iki kopyası aynı fiyata satılmaz. Alıcılar yüze bakmadan önce köşelere, yüzeye, arka baskıya ve tutma izlerine bakar. Kusursuz bir kopya ile ezik bir kopya iki farklı nesne olarak işlem görür; bazen aralarında üç katlık fark olur.
Bu beklenti yeniden satış ekonomisinin büyük bir kısmını açıklar. Kartları kutu açıldığı andan itibaren koruyan bir satıcı, zaten ödenmiş değeri korur; onları bir çekmecede üst üste yığan bir satıcı bunu fark etmeden aylar içinde kaybeder. Fark şans değildir. İlk gün kararlaştırılmış bir saklama rutinidir.
Akılda kalacaklar
- Köşeler: ilk kontrol edilen şey ve geri alınması en zor hasar.
- Yüzey: mikro çizikler yan ışıkta görünür, flaşlı fotoğrafta asla.
- Arka: koyu alanlardaki mürekkep en ufak sürtünmede iz bırakır.
- Tutma: kılıfsız her elden ele geçiş ölçülebilir bir iz bırakır.
Bir yeniden satış fiyatı gerçekte ne söyler
Yeniden satış fiyatı resmî bir derece değildir. Kartın ne kadar nadir olduğunu bilen bir satıcı ile bir seti bitirmek için acele eden bir alıcı arasındaki buluşma noktasıdır. Talebin zirve yaptığı ve az kopyanın dolaştığı çıkıştan sonraki haftalarda yükselir, sonra takaslar stoku yeniden dağıttıktan sonra daha düşüğe oturur.
Bu düşüşe direnen bir istisna var: başka hiçbir yolla artık elde edilemeyen kartlar. Kapanmış bir POB'a, geçmiş bir etkinliğe ya da tükenmiş bir baskıya özel bir kart üretim devresini kalıcı olarak terk eder. O andan sonra fiyatı yalnızca dolaşımdaki kopya sayısına ve hâlâ arayanların sayısına bağlıdır.
Bu okuma bir ilanı değerlendirme biçimini değiştirir. Hâlâ mevcut bir versiyonda bulunan bir kart için yüksek fiyat çoğunlukla iyimser bir satıcıya işaret eder. Artık üretilmeyen bir kart için aynı fiyat, pazarın gerçek durumunu anlatır.
Satın alırken neyi değiştirir
Pratik sonuç basit: kart alımın oynak kısmı, albüm sabit kısmıdır. Bir versiyonu photobook'u, konsepti ya da posteri için almak, kullanım değeri önceden bilinen bir nesne almak demektir. Belirli bir kart umuduyla bir versiyon almak, bir albüm fiyatına piyango bileti almak demektir.
İkisi de meşrudur, hangisini yaptığını bildiğin sürece. Tek bir kartın peşindeki bir koleksiyoncu, beş kutu açmaktansa onu doğrudan başka bir koleksiyoncudan satın almakla neredeyse her zaman daha iyi eder. Tam nesneyi seven bir alıcının, peşinde olmadığı bir kıtlığa prim ödemesi için bir neden yoktur.
Akılda kalacaklar
- Belirli bir kart istiyorsan: kartı tek başına al; açılmış bir albüm fiyatına asla yeniden satılmaz.
- Albümü istiyorsan: versiyonu ihtimaline göre değil içeriğine göre seç.
- Hangisi olursa olsun: kartı yeniden satış gününde değil, açılış gününde koru.
