فرهنگ
«era» در کی‌پاپ یعنی چه
از تیم pocabase · · 4 دقیقه مطالعه
توی گفت‌وگوهای فن‌ها یک عبارت مدام تکرار می‌شود: «اون مال فلان era بود». این کلمه یاد قرن‌ها می‌اندازد، در حالی که واقعاً چند ماه را می‌گوید، ولی فن‌ها همه‌جا همین‌طور به کارش می‌برند. و چیز دقیقی هم می‌گوید. در کی‌پاپ، هر comeback با یک دنیای کامل مخصوص خودش می‌آید، طراحی‌شده برای اینکه در یک نگاه شناخته شود، و بعد با دنیای بعدی جایگزین می‌شود. فهمیدن اینکه era چیست یعنی فهمیدن اینکه چرا استن‌ها از گروهشان مثل مجموعه‌ای از فصل‌ها حرف می‌زنند، و چرا کالکشن‌هایشان هم آخرش به همان شکل سازمان پیدا می‌کند.
era دقیقاً چیست
era دورهٔ پیرامون یک انتشار است: اعلام، تیزرها و عکس‌های کانسپت (ویژوال‌های رسمی که پیش از انتشار پست می‌شوند)، MV، هفتهٔ پروموشن در music showها، و بعد چند هفته یا ماهی که گروه با آن آلبوم زندگی می‌کند. معمولاً با اولین ویژوال پست‌شده شروع می‌شود و وقتی comeback بعدی سر می‌رسد تمام می‌شود. در این فاصله هرچه گروه به مردم نشان می‌دهد همان امضا را دارد.
چیزی که era را از یک انتشار ساده جدا می‌کند انسجام است. یک آلبوم غربی ممکن است با یک کاور و چند عکس مطبوعاتی بیاید؛ یک era کی‌پاپ تایتل‌ترک و b-sideها، تصاویر، لباس‌ها، دکورهای MV، تایپوگرافی و گاهی حتی یک خط داستانی کوچک را طراحی می‌کند که انتشارها را یکپارچه به هم وصل می‌کند. نتیجه در یک ثانیه شناخته می‌شود، و دقیقاً همین هدف است.
از یک era به era بعدی چه چیزی عوض می‌شود
از یک comeback تا بعدی تقریباً همه‌چیز می‌تواند تکان بخورد. عناصری که یک era را تعریف می‌کنند همیشه تقریباً همان‌هاست، و ترکیب‌شان است که به آن لحظه هویت می‌دهد.
نکته‌های کلیدی
- کانسپت: یک پالت رنگی، یک تم (مدرسه، تاریک، تابستانی، آینده‌گرا) و یک جهت‌گیری عکاسی قابل‌تشخیص.
- صدا: یک ژانر یا بافت که گاهی به‌شدت با تایتل‌ترک قبلی می‌شکند.
- کرئوگرافی: یک point move (حرکت امضای کورس)، که اغلب فن‌ها تقلیدش می‌کنند و نماد آن دوره می‌شود.
- استایلینگ: مدل مو، رنگ مو و لباس‌های استیج، که فن‌ها مثل نشانه‌های راهنما به یاد می‌آورند.
- لوگو و تایپوگرافی: اسم آلبوم، و گاهی خود اسم گروه، ممکن است فقط برای یک انتشار از نو طراحی شود.
چرا فن‌ها همه‌چیز را با era تاریخ می‌زنند
برای یک stan، era طبیعی‌ترین واحد زمان است. گفتن «پارسال» مبهم است؛ گفتن «eraای که bias من موی آبی داشت» یا «وقتی اون MV رو توی بیابون گرفتن» فوراً تصویر، یک آهنگ و یک حال‌وهوا را برمی‌گرداند. خاطره‌های شخصی هم به آن می‌چسبند: اولین کنسرت، اولین سفارش، لحظه‌ای که از فن معمولی به stan تبدیل شدی تقریباً همیشه به یک era مشخص بسته است.
این شیوهٔ تقسیم زمان به فن‌های قدیمی و تازه‌وارد هم کمک می‌کند با هم حرف بزنند. همه یک era مورد علاقه دارند، همانی که آن‌ها را وارد فندم کرده یا همانی که ultشان (عضوی که از همه جلوتر است) در اوج بود، و بحث دربارهٔ بهترین کانسپت یک گروه جزو فرهنگ فندم است. این کلمه به همه یک واژگان مشترک می‌دهد برای مقایسه، به یاد آوردن و منتقل کردن.
خواندن یک era در آلبوم
آلبوم فیزیکی شیئی است که era را بهتر از همه ضبط می‌کند. کاور، فرمت جعبه، فوتوبوک و صحنه‌پردازی‌اش وفادارانه پژواک کانسپت آن لحظه‌اند: یک فن اغلب فقط از روی عطف آلبوم دوره را تشخیص می‌دهد. ورژن‌های مختلف یک آلبوم هم معمولاً کانسپت را به چند وجه تقسیم می‌کنند، مثلاً یک حال‌وهوای روشن و یکی تاریک‌تر.
همین است که چرا یک repackage مثل امتداد era حس می‌شود نه یک era جدید. ویژوال‌ها تکامل پیدا می‌کنند و چند آهنگ اضافه می‌شود، ولی دنیا قابل‌تشخیص می‌ماند. در مقابل، یک مینی‌آلبوم جدید، حتی وقتی کمی بعد منتشر شود، معمولاً فصل جداگانه‌ای با هویت خودش باز می‌کند.
poca و MD: آنچه یک era از خودش به جا می‌گذارد
photocardهایی که لای آلبوم‌ها هستند، توی زبان فن‌ها poca، شخصی‌ترین ردپای یک eraاند. مدل مو، لباس و نور کانسپت را دارند، پس یک کارت اغلب برای تاریخ زدن به یک دوره کافی است. pull کردن bias (گرفتن کارتش از یک آلبوم sealed) وقتی poca مال era مورد علاقه‌ات باشد حس خاصی دارد، و کامل کردن ست OT7 یا OT5 (همهٔ اعضای گروه) یعنی جمع کردن یک عکس از یک دوره، منجمدشده در لحظه‌ای که گروه همان ظاهر را داشت.
MD، همان merch رسمی، از همین منطق پیروی می‌کند. اقلامی که در طول یک پروموشن، یک تور یا یک pop-up فروخته می‌شوند لوگو، رنگ‌ها و گاهی ماسکات‌های همان دوره را دوباره به کار می‌برند، که آن‌ها را به نشانه‌های تاریخ‌دار تبدیل می‌کند. یک گروه می‌تواند از یک era تا era بعدی مجموعه‌هایی بسیار متفاوت از اشیا به جا بگذارد، و همین تضاد اغلب کالکشن را زنده نشان می‌دهد.
سازمان دادن کالکشن بر اساس era
خیلی از کالکتورها آخرش قفسه‌ها و بایندرهایشان را بر اساس era مرتب می‌کنند نه الفبایی یا بر اساس قیمت. یک آلبوم، pocaهایش و MD همان دوره که یک‌جا جمع شده‌اند یک لحظهٔ کامل از قصهٔ گروه را می‌گویند. خواندنش آسان‌تر است، و نشان دادنش هم لذت‌بخش‌تر: دیسکوگرافی را همان‌طور ورق می‌زنی که آلبوم عکس خانوادگی.
برای پیدا کردن راه، اغلب کافی است از دیسکوگرافی شروع کنی و برای هر انتشار بپرسی چه دنیایی را حمل می‌کرد. صفحه‌های آلبوم و گروه امکان بازسازی همین خط زمانی را می‌دهند، و اینکه ببینی چه چیزی هنوز کم است تا یک era در کالکشن خودت کامل شود.
