बनावट K-pop अल्बम कसा ओळखायचा

बनावट, अनधिकृत, unsealed: तीन वेगवेगळी प्रकरणं

बनावट अल्बम अधिकृत अल्बमची नक्कल करतो आणि स्वतःला तोच म्हणून खपवतो. हे असं एकमेव प्रकरण आहे जिथे उत्पादनाच्या स्वरूपाबद्दलच खरेदीदाराची दिशाभूल होते. अनधिकृत अल्बम म्हणजे लेबलने कधीच प्रकाशित न केलेली वस्तू: फॅनने बनवलेलं फोटोबुक, वेगळं छापलेलं संकलन, विक्रेत्याने जुळवलेला सेट. जोपर्यंत तो जसा आहे तसा सादर केला जातो तोपर्यंत तो आवश्यकपणे अप्रामाणिक नसतो.

unsealed अल्बम म्हणजे आधीच उघडलेला अधिकृत अल्बम. तो अस्सल असतो, पण त्याच्या काही इन्क्लूजन्स, विशेषतः रँडम निघणारी फोटोकार्ड्स, हरवलेल्या असू शकतात. खरी अडचण तेव्हा येते जेव्हा उघडलेला अल्बम पुन्हा रॅप करून नवीन म्हणून विकला जातो: उत्पादन अधिकृत आहे, वर्णन नाही. तुम्ही कोणत्या प्रकरणाशी व्यवहार करताय हे जाणल्याने उरलेली तपासणी ठरते.

• बनावट: अधिकृत अल्बम म्हणून सादर केलेली प्रत.
• अनधिकृत: लेबलने कधीच प्रकाशित न केलेली वस्तू, तसं लेबल लावलं असेल तर स्वीकार्य.
• Unsealed: उघडलेला अधिकृत अल्बम, कधी कधी अपूर्ण, प्रामाणिकपणे वर्णन करायचा.

किंमत आणि विक्रेता

किंमत हा पहिला संकेत आहे. नियमित विक्रेते जे आकारतात त्यापेक्षा खूप कमी किमतीत विकलेला अलीकडचा अल्बम, किंवा संपलेलं रिलीज नवीनाच्या किमतीत देऊ केलेलं, यावर प्रश्न विचारायला हवा. K-pop अल्बमवरचं मार्जिन कमी असतं आणि आयात खर्च खरा असतो: खूप मोठा फरक जवळजवळ कधीच चांगला सौदा नसतो. दोन-तीन सुप्रसिद्ध दुकानांशी तुलना करून सामान्य किंमत ठरवायला सहसा पुरेसं असतं.

विक्रेता किमतीइतकाच महत्त्वाचा आहे. पत्ता नसलेलं, वाचता येणारं रिटर्न धोरण नसलेलं, प्रत्येक अल्बमची प्रत्येक व्हर्जन अमर्याद साठ्यात दाखवणारं, फक्त अधिकृत प्रमोशनल प्रतिमा वापरणारं दुकान कमकुवत संकेतांची रास रचतं. मार्केटप्लेसवर किंवा सोशल मीडियावरच्या WTS (want to sell) पोस्टमध्ये खात्याचा इतिहास आणि विशेषतः अल्बम्सबद्दलचे रिव्ह्यू पाहा. गंभीर विक्रेता proof पाठवायला तयार असतो: प्रत्यक्ष प्रतीचा फोटो, शेजारी कागदाच्या चिठ्ठीवर त्यांचं युजरनेम आणि तारीख लिहिलेली.

• 
• 
• 
• 

पॅकेजिंग, रॅप आणि बॉक्स

नवीन अधिकृत अल्बम सहसा घट्ट प्लॅस्टिक रॅपमध्ये, पातळ आणि एकसमान सांध्यांसह येतो. अनेकांवर रॅपवर व्हर्जन किंवा ट्रॅक लिस्ट दाखवणारं स्टिकरही असतं. सैल, चुरगळलेलं रॅप, जाड किंवा करपलेले सांधे, किंवा मध्यभागी नसलेलं आणि शाई पसरलेलं स्टिकर हे प्रत असल्याकडे किंवा उघडून पुन्हा रॅप केलेल्या अल्बमकडे निर्देश करतं. दोन्ही प्रकरणांत नवीन आणि सीलबंद हे वर्णन टिकत नाही.

बॉक्सचं मूल्यमापन तो कसा बनवलाय यावरून होतं. अधिकृत कार्डबोर्ड कडक असतो, स्वच्छ कोपरे आणि अचूक घड्यांसह. spot varnish, एम्बॉसिंग किंवा फॉइल यांसारखे खास फिनिश स्पष्ट असतात आणि आर्टवर्कशी जुळतात. प्रत अनेकदा हे परिणाम साध्या छपाईत सपाट करते, मऊ कार्डबोर्ड वापरते, किंवा प्रतिमा डाय कट्सशी किंचित सरकवते.

• घट्ट रॅप, पातळ सांधे: चांगलं चिन्ह, पुरावा नाही.
• सैल रॅप किंवा जाड सांधे: शक्यतो प्रत, किंवा पुन्हा रॅप केलेला अल्बम.
• उठावदार नव्हे तर सपाट छापलेले खास फिनिश: संशयास्पद.
• बॉक्सच्या कटआउट्सशी न जुळणारं आर्टवर्क: संशयास्पद.

फोटोबुक जवळून

फोटोबुकची नक्कल करणं सर्वात महागडं असतं, म्हणून तेच सर्वात उघड करणारं असतं. प्रत जवळजवळ नेहमी स्कॅन्स किंवा ऑनलाइन सापडलेल्या प्रतिमांवरून छापलेली असते. उघड्या डोळ्यांना फोटो ठीक दिसतात; भिंगातून किंवा फोनच्या कॅमेऱ्यातून बारकावे अस्पष्ट होतात, कडा मऊ पडतात आणि सपाट भागांत नियमित स्क्रीन पॅटर्न दिसतो. पुस्तकाच्या मागच्या बाजूचा छोटा मजकूर, क्रेडिट्स आणि सूचना, अनेकदा सर्वात आधी बिघडतो.

कागद आणि बांधणी तपासणी पूर्ण करतात. अधिकृत फोटोबुक जाड कागद वापरतं जो पानापानात सारखा राहतो, संपूर्ण पुस्तकात रंग एकसमान. प्रत कधी कधी कागदाची जाडी मिसळते, एका विभागापासून दुसऱ्यापर्यंत रंग सरकताना दाखवते, किंवा पानं वाईट कापलेली असतात. पहिल्याच उघडण्यात तडा जाणारी बांधणी, किंवा नीट बांधण्याऐवजी नुसती चिकटवलेली पानं संशयात भर घालतात.

• 
• 
• 

CD, बारकोड आणि छापील सूचना

डिस्क काही सेकंदांत तपासता येते. अधिकृत CD कारखान्यात प्रेस केलेली असते: तिची वाजवण्याची बाजू चंदेरी आणि एकसमान असते, आणि आतल्या कड्यावर अनेकदा कोरलेले कोड्स असतात. निळसर, हिरवट किंवा जांभळ्या रंगाची वाजवण्याची बाजू म्हणजे बर्न केलेली डिस्क, जी अधिकृत उत्पादक अल्बमसाठी वापरत नाहीत. छापील बाजू स्पष्ट आणि मध्यभागी असावी, डिस्कच्या कडेवरून रंग पसरलेला नसावा.

बारकोड आणि वितरणाच्या सूचना तपासणी पूर्ण करतात. अधिकृत अल्बमवर EAN बारकोड असतो, सहसा मागच्या बाजूला किंवा स्टिकरवर, सोबत लेबलचं नाव, वितरकाचं नाव आणि उत्पादन व हक्कांच्या सूचना. कोरियात प्रकाशित झालेल्या अल्बम्सना बहुतेकदा 880 ने सुरू होणारा EAN असतो, जो दक्षिण कोरियाला दिलेला उपसर्ग आहे. बारकोडची नक्कल करणं सोपं असतं, म्हणून त्याची उपस्थिती एकटी काहीच सिद्ध करत नाही; त्याची अनुपस्थिती, किंवा कोणत्याच ज्ञात व्हर्जनशी न जुळणारा EAN, मजबूत संकेत आहे.

खोट्या धोक्यांपासून सावध राहा. काही अधिकृत अल्बम्स दुसऱ्या देशात परवान्याखाली प्रकाशित होतात, वेगळा बारकोड, वेगळ्या सूचना आणि कधी कधी वेगळ्या पॅकेजिंगसह. जपानी एडिशन किंवा प्रादेशिक परवानाधारक एडिशन बनावट नसते. निर्णयावर येण्यापूर्वी, प्रत कोणती एडिशन असल्याचा दावा करते ते तपासा, मग त्याच नेमक्या एडिशनच्या पेजशी तुलना करा.

• चंदेरी, एकसमान वाजवण्याची बाजू: प्रेस केलेली डिस्क.
• निळसर, हिरवट किंवा जांभळ्या वाजवण्याच्या बाजूची: बर्न केलेली डिस्क, संशयास्पद.
• EAN नाही किंवा डेटाबेसमध्ये सापडत नाही: मजबूत संकेत.
• दुसऱ्या देशाची परवानाधारक एडिशन: अधिकृत, प्रत नाही.

हरवलेल्या इन्क्लूजन्स आणि pocabase सोबत ताडून पाहणं

बॉक्समधला मजकूर अनेकदा प्रत उघडकीस आणतो. बनावट प्रत छापायला सोप्या वस्तूंची नक्कल करते आणि बाकीच्यांकडे दुर्लक्ष करते: रँडम निघणारी फोटोकार्ड्स नाहीत, किंवा प्रत्येक प्रतीत तेच एक, जिथे अस्सल अल्बम प्रत्येकाला आपला bias pull करण्याची आशा देतो, घडी घातलेलं पोस्टर नाही, गाण्यांच्या शब्दांचं बुकलेट नाही, खास वस्तू साध्या प्रिंटने बदललेल्या. unsealed अल्बमही अपूर्ण असू शकतो, पण वेगळ्या कारणाने: कुणीतरी मजकुराचा काही भाग स्वतःकडे ठेवला.

pocabase वर प्रत्येक अल्बम व्हर्जन आपला फॉरमॅट, EAN, कॅटलॉग नंबर आणि इन्क्लूजन्सची यादी, संख्या आणि रँडम draws सह दाखवतं. तुम्हाला मिळालेल्या प्रतीची त्या पेजशी तुलना केली की बहुतेक प्रश्नांची उत्तरं मिळतात: EAN जुळतो का, त्या नावाने ते व्हर्जन अस्तित्वात आहे का, उपस्थित वस्तू यादीतल्याच आहेत का? एका उणिवेला स्पष्टीकरण असू शकतं; अनेक उणिवा एकत्र असल्या तर विक्रेत्याकडे परतफेड मागायला पुरेशा आहेत.

• 
• 
• 

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

pocabase वर

• 
  SHINee — Don’t Call Me [7TH ALBUM] Jewel Case Ver.
• 
  LE SSERAFIM — UNFORGIVEN
• 
  IVE — I’ve IVE
• 
  BOYNEXTDOOR — HOW?
• 
  ILLIT — SUPER REAL ME
• 
  ZEROBASEONE