Zo herken je een nep-K-pop-album

Namaak, onofficieel, unsealed: drie verschillende gevallen

Namaak bootst een officieel album na en geeft zich ervoor uit. Het is het enige geval waarin de koper misleid wordt over de aard van het product zelf. Een onofficieel album is een item dat het label nooit heeft uitgebracht: een fanfotoboek, een apart gedrukte compilatie, een set die een verkoper zelf heeft samengesteld. Het is niet per se oneerlijk, zolang het wordt gepresenteerd als wat het is.

Een unsealed album is een officieel album dat al geopend is. Het is echt, maar het kan een deel van zijn inclusions kwijt zijn, vooral de willekeurig getrokken photocards. Het echte probleem ontstaat als een geopend album opnieuw wordt verpakt en als nieuw wordt verkocht: het product is officieel, de beschrijving niet. Weten met welk geval je te maken hebt, bepaalt de rest van de controle.

• Namaak: een kopie die wordt gepresenteerd als het officiële album.
• Onofficieel: een item dat het label nooit uitbracht, aanvaardbaar als het zo is gelabeld.
• Unsealed: een geopend officieel album, soms onvolledig, dat eerlijk beschreven moet worden.

Prijs en verkoper

De prijs is het eerste signaal. Een recent album dat ver onder wat gewone winkels vragen wordt verkocht, of een uitverkochte release die tegen de prijs van een nieuwe wordt aangeboden, verdient een vraag. De marges op een K-pop-album zijn klein en importkosten zijn reëel: een heel groot verschil komt bijna nooit neer op een koopje. Vergelijken met twee of drie bekende winkels volstaat meestal om de normale prijs te bepalen.

De verkoper telt net zo zwaar als de prijs. Een winkel zonder adres, zonder leesbaar retourbeleid, die elke versie van elk album in onbeperkte voorraad toont en alleen de officiële promotiebeelden gebruikt, stapelt zwakke signalen op. Kijk op een marktplaats of in een WTS-post (want to sell) op sociale media naar de geschiedenis van het account en naar beoordelingen die specifiek over albums gaan. Een serieuze verkoper stuurt graag bewijs: een foto van het echte exemplaar, met zijn gebruikersnaam en de datum op een papiertje ernaast.

• 
• 
• 
• 

Verpakking, folie en doos

Een nieuw officieel album komt meestal aan onder strakke plastic folie met dunne, gelijkmatige naden. Veel albums hebben ook een sticker op de folie met de versie of de tracklist. Losse, gerimpelde folie met dikke of verschroeide naden, of een sticker die scheef is gedrukt met uitgelopen inkt, wijst op een kopie of op een album dat is geopend en opnieuw verpakt. In beide gevallen klopt de beschrijving nieuw en verzegeld niet meer.

De doos zelf beoordeel je op hoe hij gemaakt is. Officieel karton is stijf, met strakke hoeken en precieze vouwen. Speciale afwerkingen, zoals spotlak, reliëf of folie, zijn scherp en sluiten aan op het artwork. Een kopie vlakt die effecten vaak af tot gewone druk, gebruikt zachter karton of verschuift het beeld licht ten opzichte van de stansvormen.

• Strakke folie, dunne naden: een goed teken, geen bewijs.
• Losse folie of dikke naden: mogelijk een kopie, of een opnieuw verpakt album.
• Speciale afwerkingen plat gedrukt in plaats van verheven: verdacht.
• Artwork dat niet aansluit op de uitsparingen van de doos: verdacht.

Het fotoboek van dichtbij

Het fotoboek is het duurste onderdeel om te kopiëren, dus het is het meest verraderlijk. Een kopie wordt bijna altijd gedrukt van scans of beelden van internet. Voor het blote oog zien de foto's er goed uit; onder een vergrootglas of door een telefooncamera vervagen fijne details, worden randen papperig en zie je een regelmatig rasterpatroon in vlakke delen. Kleine tekst, de credits en mededelingen achterin het boek, bezwijkt vaak als eerste.

Papier en binding maken de controle compleet. Een officieel fotoboek gebruikt dik papier dat van pagina tot pagina gelijk blijft, met een gelijkmatige kleur door het hele boek. Een kopie mengt soms papiergewichten, toont kleuren die van sectie tot sectie verschuiven of heeft slecht gesneden pagina's. Een binding die bij de eerste keer openen barst, of pagina's die gewoon zijn gelijmd in plaats van netjes ingebonden, versterken de twijfel.

• 
• 
• 

De cd, de barcode en de gedrukte vermeldingen

De schijf kun je in seconden controleren. Een officiële cd wordt in een fabriek geperst: de afspeelkant is zilver en uniform, en de binnenste ring draagt vaak gegraveerde codes. Een afspeelkant met een blauwe, groene of paarse tint wijst op een gebrande schijf, die officiële fabrikanten niet voor een album gebruiken. De bedrukte kant moet scherp en gecentreerd zijn, zonder kleur die over de rand van de schijf loopt.

De barcode en de distributievermeldingen maken de controle compleet. Een officieel album heeft een EAN-barcode, meestal op de achterkant of op een sticker, samen met de naam van het label, de naam van de distributeur en vermeldingen over productie en rechten. Albums die in Korea zijn uitgebracht hebben meestal een EAN die met 880 begint, het voorvoegsel dat aan Zuid-Korea is toegekend. Een barcode is makkelijk te kopiëren, dus zijn aanwezigheid bewijst op zichzelf niets; zijn afwezigheid, of een EAN die bij geen enkele bekende versie hoort, is wel een sterk signaal.

Pas op voor valse alarmen. Sommige officiële albums worden onder licentie in een ander land uitgebracht, met een andere barcode, andere vermeldingen en soms een andere verpakking. Een Japanse editie of een regionale licentie-editie is geen namaak. Controleer voor je een oordeel velt welke editie de kopie beweert te zijn en vergelijk haar dan met de pagina van precies die editie.

• Zilveren, uniforme afspeelkant: een geperste schijf.
• Blauwachtige, groenachtige of paarse afspeelkant: een gebrande schijf, verdacht.
• EAN ontbreekt of staat niet in de database: een sterk signaal.
• Licentie-editie uit een ander land: officieel, geen kopie.

Ontbrekende inclusions en kruiscontrole met pocabase

De inhoud van de doos verraadt een kopie vaak. Namaak reproduceert de items die makkelijk te drukken zijn en verwaarloost de rest: geen willekeurig getrokken photocards, of in elk exemplaar dezelfde, terwijl een echt album iedereen laat hopen zijn bias te pullen, geen gevouwen poster, een ontbrekend tekstboekje, speciale objecten vervangen door een gewone print. Een unsealed album kan ook onvolledig zijn, maar om een andere reden: iemand heeft een deel van de inhoud gehouden.

Op pocabase toont elke albumversie zijn formaat, zijn EAN, zijn catalogusnummer en zijn lijst met inclusions, met aantallen en willekeurige trekkingen. Het exemplaar dat je kreeg vergelijken met die pagina beantwoordt de meeste vragen: klopt de EAN, bestaat de versie onder die naam, zijn de aanwezige items de vermelde? Eén ontbrekend ding kan een verklaring hebben; meerdere gaten samen zijn genoeg om de verkoper om een retour te vragen.

• 
• 
• 

Veelgestelde vragen

Op pocabase

• 
  SHINee — Don’t Call Me [7TH ALBUM] Jewel Case Ver.
• 
  LE SSERAFIM — UNFORGIVEN
• 
  IVE — I’ve IVE
• 
  BOYNEXTDOOR — HOW?
• 
  ILLIT — SUPER REAL ME
• 
  ZEROBASEONE