Κουλτούρα
Γιατί τα άλμπουμ K-pop έχουν τόσες εκδόσεις
Από την ομάδα του pocabase · · 4 λεπτά ανάγνωσης
Το ίδιο άλμπουμ να κυκλοφορεί σε τέσσερις, έξι ή οκτώ εκδόσεις εξακολουθεί να αιφνιδιάζει την πρώτη φορά. Η πρώτη ανάγνωση είναι μια στρατηγική μάρκετινγκ, και δεν είναι λάθος, απλώς είναι ελλιπής. Ο αριθμός των εκδόσεων απαντά σε τρεις ξεχωριστές λογικές στοιβαγμένες η μία πάνω στην άλλη: πώς ένα chart μετρά τις πωλήσεις, πώς η προπαραγωγή περιορίζει τον κίνδυνο και πώς χτίζεται μια συλλογή με τον καιρό. Η κατανόηση αυτών των τριών εξηγεί τον μηχανισμό χωρίς να χρειάζεται μια επινοημένη ιστορία από πάνω.
Ένα chart μετρά αντίτυπα, όχι ανθρώπους
Τα φυσικά charts που χρησιμοποιούνται σε όλη τη βιομηχανία μετρούν μονάδες που πουλήθηκαν, όχι διακριτούς αγοραστές. Ένας fan που αγοράζει τρεις διαφορετικές εκδόσεις του ίδιου άλμπουμ κινεί το σύνολο ακριβώς όσο τρεις άνθρωποι που αγοράζουν από μία. Η λεπτομέρεια αυτή της μεθόδου έχει άμεση επίδραση στην εκδοτική στρατηγική: ο πολλαπλασιασμός των εκδόσεων δίνει σε κάθε αγοραστή θεμιτό λόγο να αγοράσει τον ίδιο τίτλο πάνω από μία φορά, χωρίς να μοιάζει με διπλότυπο.
Μια έξτρα έκδοση δεν χρειάζεται λοιπόν διαφορετική μουσική για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της. Μια διαφορετική συσκευασία, ένα photobook ή ένα σετ photocards αρκεί για να τη μετρήσει ένα chart ως δική της μονάδα πώλησης. Σε έναν κατάλογο 4.621 άλμπουμ για 11.507 εκδόσεις, η λογική αυτή από μόνη της εξηγεί μεγάλο μέρος της διαφοράς ανάμεσα στους δύο αριθμούς.
Η προπαραγωγή περιορίζει τον κίνδυνο, όχι τη ζήτηση
Οι πρώτες παρτίδες μιας έκδοσης κατασκευάζονται με βάση παραγγελίες που ελήφθησαν πριν την κυκλοφορία, όχι με βάση ζήτηση που παρατηρείται αργότερα. Η βιομηχανική αυτή επιλογή επηρεάζει άμεσα πόσες εκδόσεις προσφέρονται: αντί να στοιχηματίσει σε ένα αντικείμενο που φτιάχνεται σε μεγάλο τιράζ, μια δισκογραφική μοιράζει τον κίνδυνο σε αρκετές μικρές σειρές, καθεμία ρυθμιζόμενη χωριστά με βάση τα preorder που λαμβάνει.
Η λογική αυτή εξηγεί γιατί ορισμένες εκδόσεις δένονται με μία αγορά, μία πλατφόρμα ή έναν διανομέα: κάθε κανάλι πώλησης γίνεται δική του παραγωγική σειρά με δικό του όγκο, αντί για μια εμπορική ετικέτα κολλημένη σε ένα κατά τα άλλα πανομοιότυπο αντικείμενο.
Η συλλογή μετατρέπει την επιλογή σε παιχνίδι
Μόλις υπάρξουν πολλές εκδόσεις, ένας τρίτος μηχανισμός προστίθεται στους δύο πρώτους: η συλλογή. Ένας κατάλογος όπου το PUREFLOW pt.1 των LE SSERAFIM έχει 33 εκδόσεις δεν συμπεριφέρεται πια σαν μια απλή σειρά προϊόντων. Γίνεται ένα σετ προς εξερεύνηση, όπου κάθε έκδοση φέρει το δικό της οπτικό concept, τα δικά της μέλη στο προσκήνιο και κάποτε το δικό της σετ εσωκλείστων.
Η διάσταση αυτή του παιχνιδιού δεν είναι τυχαία για την οικονομία της βιομηχανίας: μετατρέπει μια εφάπαξ αγορά σε σειρά επαναλαμβανόμενων αποφάσεων, καθεμία με διαφορετικό κίνητρο, το αγαπημένο concept, το μέλος που προβάλλεται, το εσώκλειστο που ελπίζεις. Τότε ο αριθμός των εκδόσεων παύει να είναι μόνο απάντηση σε παραγωγικό περιορισμό και γίνεται μια γλώσσα που μιλούν μαζί η δισκογραφική και το fandom.
Βασικά συμπεράσματα
- Το ίδιο tracklist μπορεί να φέρει πολλά διαφορετικά αντικείμενα συλλογής, χωρίς εξαπάτηση ως προς το περιεχόμενο.
- Το οπτικό concept αλλάζει από έκδοση σε έκδοση, δίνοντας στον συλλέκτη πραγματικό λόγο να διαλέξει.
- Το κάδρο των μελών διαφέρει επίσης ανά έκδοση, κριτήριο επιλογής από μόνο του.
Τα όρια αυτής της οικονομίας
Ο μηχανισμός αυτός έχει ένα σαφές όριο που ο μεγάλος αριθμός εκδόσεων μπορεί να κάνει δύσκολο να φανεί: μια έκδοση που δεν παραγγέλθηκε αρκετά σχεδόν ποτέ δεν ξαναφτιάχνεται. Η λογική της προπαραγωγής που περιορίζει τον κίνδυνο της δισκογραφικής μεταφέρει μέρος του κινδύνου αυτού στον αγοραστή, που πρέπει να αποφασίσει πριν δει το τελικό αντικείμενο. Ο πολλαπλασιασμός των εκδόσεων πολλαπλασιάζει επομένως και τις πιθανότητες να χάσεις μία συγκεκριμένη έκδοση.
Το όριο αυτό είναι ο λόγος που υπάρχει καθόλου αγορά από συλλέκτη σε συλλέκτη: ανακατανέμει εκ των υστέρων ό,τι η προπαραγωγή μοίρασε άκαμπτα από πριν. Μια εξαντλημένη έκδοση ξαναμπαίνει σε κυκλοφορία μόνο μέσω άλλου αγοραστή, ποτέ μέσω νέας παραγωγικής σειράς.
Κάθε έκδοση έχει τη δική της διοικητική εγγραφή
Μια έκδοση δεν είναι μόνο εμπορικό αντικείμενο: φέρει και τον δικό της EAN και τον δικό της αριθμό καταλόγου, καταχωρισμένους χωριστά από τον διανομέα. Η διοικητική αυτή ύπαρξη επιτρέπει σε ένα chart, ένα κατάστημα και ένα σύστημα αποθέματος να ξεχωρίζουν δύο εκδόσεις που κατά τα άλλα μοιράζονται το ίδιο tracklist. Χωρίς διακριτό αναγνωριστικό, δεν θα υπήρχε τρόπος να παρακολουθούνται χωριστά οι πωλήσεις κάθε έκδοσης, ούτε βάση για να μετρηθούν ως ξεχωριστές μονάδες.
Είναι και ο λόγος που μια έκδοση που διακόπηκε δεν μετατρέπεται ποτέ αθόρυβα σε άλλη: κάθε αναγνωριστικό ορίζεται τη στιγμή της παραγωγής και δεν αλλάζει ποτέ μετά. Ένας αγοραστής που συγκρίνει δύο πολύ παρόμοιες εκδόσεις, κάποτε διαφορετικές μόνο στο χρώμα του κουτιού, κοιτάζει στην πραγματικότητα δύο αντικείμενα που παρακολουθούνται ανεξάρτητα από την παραγγελία έως την τελική καταμέτρηση.
Τι να κρατήσεις από όλα αυτά
Ο αριθμός των εκδόσεων που έχει ένα άλμπουμ δεν είναι ούτε τυχαίος ούτε καθαρό μάρκετινγκ. Είναι το σημείο όπου συναντώνται και ενισχύουν η μία την άλλη τρεις λογικές: μια μέθοδος μέτρησης που επιβραβεύει τις πολλαπλές αγορές, μια παραγωγή που μοιράζει τον κίνδυνο σε μικρές σειρές και μια κουλτούρα συλλογής που δίνει νόημα στην επιλογή. Καμία από τις τρεις δεν εξηγεί τα πάντα μόνη της, αλλά μαζί εξηγούν τα περισσότερα από όσα εμφανίζονται σε ένα κατάστημα.
