วัฒนธรรม
จากเทปคาสเซ็ตสู่อัลบั้มที่เป็นวัตถุ
โดยทีม pocabase · · อ่าน 1 นาที
แทบไม่มีใครเปิดแผ่นดิสก์ในอัลบั้ม K-pop เครื่องเล่นที่จะอ่านมันหายไปจากห้องนั่งเล่นส่วนใหญ่แล้ว และเพลงก็ขึ้นออนไลน์ก่อนที่กล่องจะถูกส่งด้วยซ้ำ รูปแบบนี้จึงเสียหน้าที่ของมัน และนั่นคือสิ่งที่ช่วยมันไว้ เมื่อหลุดจากหน้าที่ที่ต้องถูกฟัง อัลบั้มก็กลายเป็นอย่างอื่น เป็นกล่องพิมพ์ลายมีภาพประกอบเต็มไปด้วยของในกล่อง ซื้อเพราะสิ่งที่อยู่รอบเพลง ไม่ใช่เพราะเพลงเอง นี่คือวิธีที่การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น และราคาที่ต้องจ่าย
รูปแบบเสียหน้าที่ของมัน
รูปแบบเพลงยุคแรกมีหน้าที่เดียว คือพาเพลงมา และการซื้อเป็นทางเดียวที่จะได้ฟังที่บ้าน เทปคาสเซ็ต และต่อมาซีดี ถูกตัดสินจากความยาว คุณภาพเสียง และจำนวนเพลง เคสเป็นแค่ภาชนะ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น ไม่มีใครซื้อเทปเพราะบรรจุภัณฑ์
หน้าที่นั้นหมดไปแล้ว เพลงสตรีมได้ฟรี หรือในราคารายเดือนเท่าแซนด์วิชหนึ่งชิ้น โดยไม่ต้องหยิบจับและไม่เสียพื้นที่ชั้นวาง วัตถุที่มีงานเดียวคือพาไฟล์มาไม่มีเหตุผลเหลือให้ถูกขาย แผ่นเสียงรอดด้วยเสียงและขนาด ส่วนซีดีไม่มีข้อโต้แย้งทั้งสองอย่าง
มันควรจะตายไป และในตลาดส่วนใหญ่มันก็กลายเป็นของชายขอบ แต่ K-pop ทำตรงกันข้าม คงแผ่นไว้และสร้างทุกอย่างรอบมันใหม่ แผ่นยังอยู่ในกล่อง แต่ไม่ได้เป็นเหตุผลที่ซื้อกล่องอีกต่อไป
จากแผ่นสู่กล่อง
การเปิดอัลบั้มทุกวันนี้แทบไม่เหมือนการเปิดแผ่นเสียงเลย ข้างในมีโฟโต้บุ๊กหลายสิบหน้า โปสเตอร์พับ บุ๊กเล็ตเนื้อเพลง ของพิมพ์ในกล่อง ที่ใส่ และการ์ดหนึ่งใบหรือมากกว่าที่สุ่มมา ในแคตตาล็อกที่ติดตามที่นี่ หนึ่งเวอร์ชันมีเฉลี่ย 3.3 ใบ ส่วนแผ่นอยู่ในซองด้านหลัง
การเปลี่ยนแปลงที่สองคือปริมาณ อัลบั้มไม่ได้ส่งเป็นวัตถุชิ้นเดียวอีกต่อไป แต่เป็นหลายชิ้น แต่ละชิ้นมีปก โฟโต้บุ๊ก และชุดของในกล่องของตัวเอง แคตตาล็อกมี 4,621 อัลบั้มที่เผยแพร่ สำหรับ 11,507 เวอร์ชันที่ไม่ซ้ำกัน กระจายอยู่ใน 599 วง การวางขายกลายเป็นสายผลิตภัณฑ์
การสุ่มทำที่เหลือ เมื่อผู้ซื้อไม่ได้เลือกการ์ดในกล่อง การเปิดกล่องก็กลายเป็นเหตุการณ์ ถูกถ่ายวิดีโอ แชร์ และพูดคุย วัตถุไม่ได้แค่ดูสวยอีกต่อไป มันมีเซอร์ไพรส์ และเซอร์ไพรส์นั้นถูกเล่าต่อ
วัตถุทำอะไรที่ไฟล์ทำไม่ได้
ไฟล์โชว์ไม่ได้ แต่อัลบั้มบนชั้นโชว์ได้ นั่นคือสิ่งแรกที่วัตถุให้ หลักฐานที่มองเห็นได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของแฟนดอม ในห้องนอน บนโต๊ะ หลังใครสักคนในวิดีโอคอล การสตรีมให้สิทธิ์เข้าถึง ส่วนวัตถุให้สัญลักษณ์
แล้วก็มีสิ่งที่การสมัครสมาชิกทำไม่ได้ ไม่มีใครห่อบัญชีสตรีมมิงเป็นของขวัญวันเกิด ไม่มีใครเซ็นชื่อบนไฟล์ ไม่มีใครใส่กรอบเพลย์ลิสต์ อัลบั้มจริงให้ยืม สะสม ขายต่อ ส่งต่อได้ สี่การกระทำที่รูปแบบดิจิทัลตัดออกโดยการออกแบบ
สิ่งที่ควรจำ
- ความเป็นส่วนหนึ่ง: วัตถุที่มองเห็นได้บอกสิ่งที่บัญชีออนไลน์ไม่ได้บอกใคร
- ของขวัญ: กล่องห่อและส่งมอบได้ การสมัครสมาชิกทำไม่ได้
- การโชว์: โฟโต้บุ๊กที่เปิดไว้ โปสเตอร์ที่ติดผนัง การ์ดในที่ตั้ง แล้วอัลบั้มก็กลายเป็นของตกแต่ง
- อายุการใช้งาน: ไฟล์ขึ้นกับบริการที่ยังเปิดอยู่ ส่วนกล่องอยู่ได้นานกว่า
ทำไมรูปแบบกายภาพยืนหยัดต่อสตรีมมิงได้
คำอธิบายสรุปได้ในบรรทัดเดียว สองรูปแบบไม่ได้ขายสิ่งเดียวกัน สตรีมมิงขายการฟัง อัลบั้มขายการสนับสนุน แฟนที่เปิดเพลงบนมือถือมาร้อยครั้งแล้วไม่ได้ซื้อกล่องเพื่อฟังอีกครั้ง แต่ซื้อเพื่อให้ถูกนับ
ยอดขายกายภาพถูกนับ และตัวเลขนั้นเปิดเผย มันป้อนเข้าอันดับที่ใครก็อ่านได้ และแฟนดอมรู้เรื่องนี้ การซื้อกลายเป็นการกระทำร่วมกัน ไม่ใช่การซื้อของส่วนตัว ไม่มีบริการฟังเพลงใดให้คันโยกนี้ได้ชัดเจนเท่า
ยังมีเหตุผลที่ง่ายกว่านั้นด้วย อัลบั้มราคาประมาณมื้ออาหารนอกบ้านหนึ่งมื้อ และเหลือวัตถุที่เก็บไว้หลายปี เมื่อวัดกับพื้นที่ที่มันครองในชีวิตแฟน การซื้อดูสมเหตุสมผล แม้จะซื้อซ้ำก็ตาม
ใบเสร็จที่มากับวัตถุ
ความสำเร็จนั้นมีต้นทุน และต้นทุนเป็นเรื่องกายภาพ กล่องมีน้ำหนัก กินที่ และเดินทางไม่ดี ออเดอร์ที่ออกจากเกาหลีข้ามไปหลายพันกิโลเมตร ผ่านศุลกากร บางครั้งมาถึงพร้อมมุมงอ และกินสัดส่วนจริงของราคาไปกับค่าส่ง ไฟล์ไม่มีข้อบกพร่องเหล่านั้นเลย
ยังมีสิ่งที่ตกค้าง การเพิ่มเวอร์ชันของอัลบั้มเดียวเพิ่มกระดาษแข็ง พลาสติกซอง ซองแพ็ก และการเดินทางตามไปด้วย บางกล่องถูกซื้อเป็นคู่ แกะเพื่อการ์ดใบเดียว แล้วเก็บไว้โดยไม่เคยดูอีก นั่นคือคำวิจารณ์ที่แรงที่สุดต่อรูปแบบนี้ และปัดทิ้งได้ยาก
คำตอบที่สมเหตุสมผลไม่ใช่การเลิก แต่คือการเลือก เอาเวอร์ชันที่คุณอยากได้โฟโต้บุ๊กจริง ๆ แทนเวอร์ชันที่สัญญาโอกาสดีที่สุด รวมออเดอร์เพื่อลดจำนวนพัสดุ แลกเปลี่ยนหรือขายต่อสิ่งที่คุณจะไม่มีวันโชว์ แทนที่จะกองไว้ อัลบั้มในฐานะวัตถุยืนหยัดได้ตราบที่มันยังเป็นวัตถุที่คุณมอง
สิ่งที่ควรจำ
- พื้นที่: ชั้นวางเต็มเร็วกว่าฮาร์ดดิสก์
- ค่าส่ง: น้ำหนักกำหนดอัตรา และอัตราสูงขึ้นเร็วสำหรับกล่องเดียว
- ของซ้ำ: เวอร์ชันที่ซื้อเพราะการ์ดใบเดียวแทบไม่ได้ขึ้นโชว์
